Plecak Maluszka czyli jak przygotować dziecko do wycieczki lub spaceru

Autor: Małgorzata Broniszewska

Dziecko w wieku przedszkolnym chętnie uczestniczy w różnego rodzaju wyjściach, wycieczkach i spacerach, gdyż stanowią one doskonałą okazję do zdobywania i poszerzania wiedzy o świecie. Jednak przygotowanie go do tego typu aktywności jest poważnym wyzwaniem dla rodziców.

Sposób przygotowania dziecka zależy oczywiście od tego, gdzie ono się wybiera. Rodzice świadomi i odpowiedzialni starają się oczywiście, by wycieczka, wyjście lub spacer były dla ich pociechy wyłącznie atrakcją i pozytywnym doświadczeniem. Chcąc to osiągnąć, należy spełnić jednak wiele warunków i wiedzieć, czego unikać.

5 kroków do udanej wycieczki:

  1. W okresie jesiennym ubieramy dziecko „na cebulkę”, czyli zakładamy mu kilka warstw ubrania po to, by w razie potrzeby można było zmienić strój dziecka i dostosować go do warunków atmosferycznych. Najbardziej wskazany jest więc podkoszulek lub krótki rękawek, bluza z długim rękawem i ewentualnie kurtka lub kurtka przeciwdeszczowa, jeśli nie jesteśmy pewni czy pogoda gwałtownie się nie zmieni. Dobrze jest zaopatrzyć dziecko w zapasowe skarpetki i bieliznę na zmianę.
  2. Dzień przed planowanym wyjściem lub wycieczką nie powinniśmy podawać dziecku jedzenia, które może spowodować niestrawności lub być przyczyną „sensacji żołądkowych”. Unikamy więc pokarmów, które dziecko jada sporadycznie, a posiłki powinny składać się z elementów, które w zasadzie codziennie są obecne w jego diecie. Nie karmimy dziecka „na zapas”, bo przejedzenie może być gorsze w skutkach niż lekki głód.
  3. Plecak dziecka powinien zawierać wyłącznie niezbędne rzeczy – chusteczki higieniczne, niewielkie elementy odzieży do przebrania (skarpetki, opaska lub czapeczka przeciwdeszczowa, koszulka, bielizna), chusteczki nawilżane, kilka woreczków foliowych, jeśli możemy się spodziewać, że dziecku mogą się przydarzyć jakieś „nagłe przypadki” w czasie podróży, mały pojemnik z piciem (najlepiej niegazowana woda mineralna). Jeśli znamy dokładny program wycieczki czy wyjścia, nie dajemy dziecku zabawek (ewentualnie małą, ulubioną maskotkę lub książeczkę).
  4. Rano przed podróżą podajemy lekkie śniadanie (z wyłączeniem mleka), a jeśli dziecko cierpi na chorobę lokomocyjną, podajemy odpowiednie leki według wskazań na opakowaniu. Pilnujemy by skorzystało z toalety i jeszcze raz omawiamy odpowiednie zachowanie w czasie wyjścia (jest to szczególnie ważne, gdy dziecko wybiera się gdzieś bez naszej opieki, np. z grupą przedszkolną czy z dziadkami lub znajomymi). Konieczne jest wyznaczenie dziecku granic, a żeby uchronić je przed niepotrzebnym stresem, mówimy mu, czego może się w czasie wycieczki spodziewać.
  5. Prowiant na podróż powinien wykluczać wszelkie słodycze, chipsy, gazowane napoje, gdyż powodują one niepotrzebne kłopoty z żołądkiem. Unikamy tych pokarmów nawet w przypadku dzieci, które podobnych problemów nie mają, ponieważ stres związany z samą podróżą, nowym miejscem oraz otoczeniem albo brakiem rodziców, może takie kłopoty wywołać.

Plecak nad wodę:

  • strój kąpielowy,
  • dwa ręczniki,
  • krem z wysokim filtrem,
  • napój niegazowany,
  • kanapki, ciastka biszkoptowe lub wafelki bez czekolady,
  • kilka zabawek do zabaw w piasku.

Plecak na wycieczki górskie:

  • płaszczyk lub pelerynka przeciwdeszczowa,
  • obuwie z odpowiednim bieżnikiem (najlepiej wcześniej rozchodzone),
  • czapeczka lub chusteczka na głowę,
  • napój niegazowany,
  • kanapki, ciastka biszkoptowe lub wafelki bez czekolady.

Plecak na wycieczki w plener lub do gospodarstwa agroturystycznego:

  • odpowiednie obuwie (w razie konieczności dwie pary: obuwie sportowe oraz kalosze),
  • preparat przeciw komarom i kleszczom,
  • strój do przebrania,
  • czapeczka lub chusteczka na głowę,
  • płaszczyk lub pelerynka przeciwdeszczowa,
  • napój niegazowany,
  • kanapki, ciastka biszkoptowe lub wafelki bez czekolady.

Plecak na wycieczkę kilkudniową:

  • odpowiednie obuwie: lekkie sandały lub buty sportowe, pełne obuwie na wypadek pogorszenia pogody, np. opadu deszczu, lub też konieczności spaceru po nierównym terenie,
  • preparat przeciwko komarom i kleszczom,
  • niezbędne leki, jeżeli dziecko jakieś bierze, a lekarz nie widzi przeciwwskazań do uczestnictwa w określonym typie wycieczki lub wyjazdu; dołączamy również szczegółową, pisemną instrukcję dotyczącą sposobu i częstotliwości podawania leków oraz swoją pisemną zgodę,
  • kilka zestawów strojów do przebrania, w tym odzież każdego typu: zarówno na bardzo ciepłe dni, jak i na dni chłodniejsze lub deszczowe,
  • kilka zestawów bielizny,
  • czapeczka lub chusteczka na głowę oraz okrycie przeciwdeszczowe,
  • drobne przekąski, z wyłączeniem pokarmów bardzo słodkich oraz chipsów i napojów gazowanych,
  • zestaw kosmetyków dla dzieci: mydło w pojemniku, szczoteczka i pasta do zębów, szampon do włosów (najlepiej jeśli są to opakowania małe, podróżne, które są dostępne w wielu sklepach).

Kilka słów o stroju dziecka
Ubiór dziecka dostosowujemy do tego, gdzie się ono wybiera. Zasada jest prosta – ubieramy je wygodnie, najlepiej w dres lub inny luźny strój, który nie będzie krępował ruchów i w którym się nie przegrzeje lub ewentualnie nie zmarznie. Wyjątkiem są wyjścia do muzeów, teatru, kina lub innych miejsc publicznych, które wymagają bardziej oficjalnego stroju. Nawet wtedy unikamy jednak takich ubiorów, które mają dużą ilość zamków, guzików, sznurowań itp. Często dziecko sobie z takim strojem samo nie radzi i tylko niepotrzebnie się stresuje.

Konieczne jest zapakowanie dziecku ubiorów do przebrania. W czasie najkrótszego nawet wyjścia mogą się zdarzyć różne sytuacje, których konsekwencją jest konieczność przebrania dziecka w całości, lub zmiana poszczególnych elementów stroju. Aby maluch nie dźwigał tego ekwipunku, możemy te dodatkowe ubrania spakować do osobnego woreczka, który będzie można zostawić w autokarze lub samochodzie. Wysyłając dziecko na wycieczkę, np. z grupą przedszkolną, koniecznie trzeba podpisać części ubioru lub torbę, do której je pakujemy.

Dlaczego warto pozwalać dziecku na wycieczki i wyjścia?
Jeśli zastanawiacie się, jako rodzice, czy warto pozwolić dziecku na wycieczki, które nie odbywają się pod waszą opieką, to warto znać korzyści, jakie z nich wynikają. Wasza pociecha potrzebuje bowiem różnych form aktywności i wypoczynku, by rozwijać się wszechstronnie. Wycieczki, wyjścia i różnego rodzaju spacery dostarczają okazji do łączenia wielu sposobów poznawania świata oraz:

  • powodują rozwój mowy, wzbogacenie i poszerzenie słownictwa;
  • rozwijają myślenie i spostrzeganie;
  • pą się do wzmocnienia koncentracji i skupienia uwagi, zarówno na szczegółach, jak i na zagadnieniach ogólnych;
  • kształtują pamięć i zainteresowania dziecka;
  • umożliwiają rozładowywanie emocji zgromadzonych w dziecku poprzez aktywność fizyczną i umysłową;
  • poprawiają kondycję zdrowotną i odporność, a także hartują, pod warunkiem jednak, że są organizowane w różnych porach roku;
  • wyrabiają umiejętności samoobsługowe i organizacyjne;
  • uczą pewności siebie i poprawnych relacji z otoczeniem poprzez naukę funkcjonowania w grupie oraz w różnych miejscach i okolicznościach;
  • rozwijają sferę emocjonalną (np. pomoc innym, wrażliwość na sztukę, otaczającą przyrodę), budzą poczucie estetyki;
  • wpływają na kształtowanie prawidłowych postaw społecznych, umożliwiają wspólne przeżywanie, uczą koleżeństwa, dyscypliny społecznej, solidarności;
  • kształtują postawę patriotyczną, ułatwiają identyfikację z grupą społeczną i narodową;
  • przyczyniają się do kształtowania zaradności, wytrwałości, umiejętności współdziałania, przezwyciężania trudności;
  • uczą różnych sposobów poznawania rzeczywistości;
  • pozwalają na funkcjonowanie poza rodziną i bez opieki rodziców, co z kolei przyczynia się do kształtowania odpowiedzialności za samego siebie oraz ponoszenia konsekwencji własnych decyzji i postępowania.

5 „dorosłych” spraw, o których rodzice powinni porozmawiać z dzieckiem przed wycieczką:

  1. Będziesz bez rodziców. Uprzedźcie dziecko, że nie będziecie brali udziału w wycieczce, ale będą się nim opiekowały inne, dorosłe i odpowiedzialne osoby. Postarajcie się, by dziecko miało pozytywne nastawienie do opiekunów.
  2. Słuchaj opiekunów. Wytłumaczcie dziecku, że pani z przedszkola, dziadkowie lub inne dorosłe osoby podczas wycieczki zastępują was – rodziców i dziecko musi ich słuchać: wykonywać polecenia i podporządkować się zakazom. Musi ono wiedzieć, że to dla jego dobra i bezpieczeństwa. Podkreślajcie, że jeśli coś się wydarzy, powinno ze wszystkim zgłaszać się do dorosłego opiekuna. Zaakcentujcie, że nie może się od opiekunów oddalać, ale NIGDY nie straszcie, że się zgubi i zostanie samo w obcym miejscu.
  3. Na pewno będzie fajnie. Nastawcie dziecko pozytywnie do wyjazdu lub wycieczki. Wyjaśnijcie mu, gdzie jedzie, co zobaczy, jakie atrakcje je czekają. Lepiej by wiedziało, czego może się spodziewać. Zaoszczędzi to zarówno jemu, jak i opiekunom zaskoczeń, strachu lub stresu.
  4. Postawcie przed dzieckiem niewielkie zadanie. Poproście, aby uważnie słuchało przewodnika lub opowiadania opiekuna, by mogło opowiedzieć wam o swoich wrażeniach i o tym, co widziało. Jeśli dziecko jest wystraszone spędzeniem czasu poza domem, takie postawienie sprawy pozwoli mu się skupić na samej wycieczce i najważniejszych jej punktach, a nie na tym, że jest samo, bez rodziców w nieznanym miejscu.
  5. Jesteś już duży i sobie poradzisz. Pożegnanie przed wyjazdem ograniczcie do uścisku, całusa i życzenia udanej zabawy. Nie mówcie, że będziesz tęsknić, że żałujecie, iż ten czas spędzicie osobno. Takie zachowanie rodziców wzbudza w dziecku niepotrzebne poczucie winy z powodu ich „opuszczania”. Wycieczka ma być dla was wszystkich czasem, który wykorzystujecie swobodnie i przyjemnie. Dziecko ma się dobrze czuć i bawić w gronie rówieśników, a wy możecie wykorzystać te kilka lub kilkanaście godzin dla siebie. Powiedzcie mu, że jest już duże, wiele umie zrobić samo i wierzycie, że sobie doskonale poradzi. Pozwoli to dziecku odprężyć się i skorzystać z radością ze wszystkich atrakcji. Niech chociaż przez chwilę poczuje się „dorosłe”. W miarę precyzyjnie określcie czas powrotu i podkreślcie, że będziecie na dziecko czekać.

O czym rodzice koniecznie powinni poinformować opiekunów dziecka?
Jest wiele okoliczności i sytuacji, o których jako rodzice nie informujemy na przykład wychowawcy w przedszkolu, gdyż uznajemy to za zbędne. Jednak wycieczka, całodniowe wyjście lub kilkugodzinny spacer są sytuacjami wyjątkowymi. Opiekun dziecka zastępuje w tym czasie nas – rodziców.
Informacje, które rodzice powinni przekazać opiekunowi dziecka:

  • czego dziecko się boi;
  • na co dziecko jest uczulone lub na co ma alergie;
  • na jakie choroby przewlekłe dziecko cierpi;
  • że dziecko bierze jakieś leki;
  • jak się z rodzicami skontaktować w razie potrzeby.

Jesteś zainteresowany(a)
tym artykułem ?

Polecamy:

Bajki na dobranoc… i problemy

Czytanie bajek to nie tylko przyjemność płynąca z kontaktu z dzieckiem. Rola bajek w życiu malucha jest nieoceniona. Odzwierciedlają one sposób jego myślenia i odczuwania, dlatego stanowią doskonały kanał oddziaływania na świadomość, jak i – poprzez symbole – na nieświadomość dziecka.